...znowu na językach wszystkich...

John Iova

Zdobywający  powszechne uznanie za swoje role filmowe aktor, o którym ciągle jest głośno... Co tym razem 'przeskrobał' że znów pojawia się na pierwszych stronach gazet? Podczas największej w Stanach gali rozdania statuetek Olimpiusza (największej nagrody filmowej) John został nominowany w kategorii Najlepsza rola drugoplanowa za film Saffron's Curse i uzyskał najwięcej głosów. Aktor wszedł na estradę i w pięknym stylu... odmówił przyjęcia statuetki. 

-Przyjmowanie tego typu nagród jest niezgodne z moimi zasadami-tak brzmiała jego przemowa -schlebia mi takie uznanie, ale nie potrzebuję do tego złotej figurki. -po tych słowach na sali rozległy się brawa, a ku zdziwieniu wszystkich organizatorzy serdecznie mu pogratulowali. Aktor zaskoczył wszystkich, gdyż już kilka razy przyznawano mu nagrody których przyjęcia nie odmawiał. John jest znany również z burzliwych romansów, spotykał się już min. z Christiną Kolen, Emilią Gierestroj, a ostatnio widywany jest na imprezach w towarzystwie Melissy Barredy. 

Wprost z Wiadomości!

Słynny złodziejaszek, nawiedzający domy mieszkańców SimCity wreszcie schwytany! Mężczyzna w czarnej masce planował tym razem 'obrobienie' willi 54-letniego pana Romana Steczko przy Alei Simów 4, jednak tym razem jego zamiary nie powiodły się, gdyż mężczyzna uprzedził go telefonem na policję...

-Chwyciłem za telefon gdy tylko zobaczyłem tajemniczą, czarną postać w oknie, ostatnio w dzienniku pisali o kradzieżach, wolałem nie ryzykować! -mówił.

Policja, wdzięczna panu Romanowi za pomoc w schwytaniu od dawna poszukiwanego przestępcy nagrodziła go wysoką sumą pieniężną. 

Złośliwi stwierdzili że ta 'hojność' stróżów prawa wynika z tego, że chcieli oni poprawić swój wizerunek, gdyż ostatnio sporo było na nich skarg, przez za późne docieranie na miejsce zbrodni...

"...Jak często spoglądałem przez okno na ten tajemniczy, ogrodzony kawałek ziemi... Na ponure, szare nagrobki, zeschłe bukiety kwiatów, potłuczone znicze. Wiatr kołysał konarami drzew, nadając temu miejscu niesamowitego wyglądu... Zwłaszcza gdy było ciemno. Ile razy marzyłem żeby wyjść w ciemną, zimną noc i wreszcie poznać to miejsce z tej strony która nęciła i fascynowała mnie najbardziej... Może dlatego że jej nie znałem, z tej nocnej, upiornej strony... Ale mama! Za nic w świecie nie pozwała mi wychodzić o tak późnych porach, miałem nawet zawsze ustalone pory powrotu wieczorami do domu! Ale jednak ciekawość była silniejsza ode mnie, i pewnego dnia poczekałem aż mamuśka uśnie i potajemnie wymknąłem się z domu. Ominąłem żywopłotową furtkę otaczającą cmentarz i wreszcie znalazłem się w tym miejscu które tak pragnąłem zwiedzić... Ciche dróżki między nagrobkami którymi niepewnie kroczyłem rozglądając się na boki... Złowieszcze, sztywne spojrzenia zimnych, granitowych postaci.. Szybszy krok! To posągi... Ach! A co to za przeraźliwy krzyk! Nietoperz przefrunął nad moją głową... Odetchnąłem, krok zwolniłem. A wtem... Co to? Aaaaach, najgorsze co mnie spotkało! Obracam się a tu przeraźliwa zjawa! Półprzeźroczysta, zielonkawa postać straszy mnie i śmieje się! Szybciej, biegnę! Byle do domu! Kamień na drodze.. Prawie się potknąłem.. Zamykam furtkę, uff, nareszcie bezpieczny! Przyspieszone bicie serca uspokoiło się nieco... A mama przestrzegała, nie chodź nocą na cmentarz!"

Rada: może czas wydorośleć i uwolnić się spod opieki mamuśki?

Rada dla Czytelników: Ciekawość i... nieposłuszeństwo nie zawsze popłaca...